Stichting Naturisme Isabellagriend

Archief

Hier kunt u zich verdiepen in het Archief van de Stichting Naturisme Isabellagriend. We bieden u  een historisch overzicht met daarin in de loop der jaren steeds meer links naar diverse stukken. Die namen in de loop der tijd toe. Ook hebben de verschillende periodes een themanaam gekregen.

Historie naaktrecreatie Isabellagriend vanaf ongeveer 1970.

Al bijna dertig jaar recreëert men in 2002 bloot aan de plas die toen volgens provinciale stukken Isabellagriend heette. Die naam heeft de Stichting dan ook overgenomen. Zwemmen deed men er al veel langer. Er hebben zelfs een tijdje eigen gemaakte houten kleedhokjes gestaan voor mannen en vrouwen apart. In de vorige eeuw was de plas bekend als de Driehoek (in het Limburgs Driehook).

Vanaf begin zeventiger jaren gingen er dus een aantal mensen uit de kleren. Het terrein is sinds die tijd behoorlijk veranderd. Er is grind uit de bodem gehaald. Zo ontstonden de plassen en daarna heeft een min of meer recreatieve herinrichting plaatsgevonden langs de Oolderplas en de rest bleef voor de landbouw. Dit gebeurde allemaal volgens de provinciale ontgrindings- en herinrichtingsplannen. In een van die plannen van februari 1991 van het Bureau Stroming zien we dat op het noordoostelijk gedeelte van het terrein een naturistencamping gepland was. Aansluiten bij het feitelijke gebruik iets verderop op het terrein, noemen ze dat. Het terrein bleef echter volgens het bestemmingsplan ook nog lange tijd gedeeltelijk bestemd voor agrarische doeleinden. Weilanden en een stuk – waar nu het ooibos is -, werd verschillende malen ingezaaid met mais.

Dat veranderde voor een deel van het terrein verder nadat het in 1993 bezit was gekomen van Aqua Terra. In de jaren daarna zijn met name het dagstrand aan de noordzijde van de Ooldergreend vanaf het toegangshek. En ook het gebied aan de westzijde van de Oolderplas werd toen ingericht. Het hele gebied werd toen ook voorzien van voldoende parkeerplaatsen. Naturisten konden op het eerste gedeelte van het naaktrecreatieterrein parkeren bij de tweede toegang. Dat stuk is toen met sloten en een slagboom afgebakend.

In 1994 is contact ontstaan tussen een aantal naturisten en de directie van Aqua Terra en daaruit voortvloeiend zijn een aantal aanbevelingen uitgevoerd. Deze betroffen de afbakening (zie hiervoor), de gemeentelijke aanduiding van het gedeelte voor naaktrecreatie, een toilet, een zandstrand voor kinderen enzovoort.

Eind 1994 is de Driehoek (oude naam voor het gebied rond het Noordelijke plasje Isabellagriend) via de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) aangewezen als geschikt voor ongeklede recreatie: Besluitvorming gemeente Roermond op 13 oktoker 1994 inzake apv-artikel-84

Vanaf 1997 maakten een aantal naturisten sculpturen en andere kunstwerken. Zie ook bij video.

Eigenarenwisseling van het terrein.

In 2000 komt een deel van gebieden in de buurt van de huidige Ooldergreend in handen van de Vereniging voor Natuurmonumenten en kunnen we lezen dat men aan het bouwen is aan een ecologische hoofdstructuur van gebieden langs de MAAS, waarbij de grindgaten omgebouwd gaan worden tot wetlands. In 2000 werd overigens opnieuw een poging gedaan om een aantal voorzieningen te verkrijgen en te verbeteren.
Midden in het seizoen 2001 bleek dat de Stichting het Limburgs Landschap het eigendom van de Vereniging van Natuurmonumenten zou gaan overnemen. Dit betrof verder nog een aantal andere stukken grond eigendom van de Maasplassen Herten BV (voortgekomen uit Aqua Terra), waaronder ook het naaktrecreatieterrein.

Bovenal werd duidelijk dat de Stichting het Limburgs Landschap het naturistisch gebruik niet langer ziet zitten. Verzoeken van individuele naturisten om hun belangen in de eigendomsoverdracht te betrekken negeerde de stichting.

Oprichting van de Stichting.

Dit leidde 28 september 2001 tot de oprichting van de Stichting Naturisme Isabellagriend, een rechtspersoon die duidelijker namens de naturisten zou kunnen spreken. Initiatief lag bij de sculpturen-makers en iemand van de boten bezitters. Het ging erom namens de naturisten een positie te verkrijgen bij de overname van het terrein van Aqua Terra door de Stichting het Limburgs Landschap. Deze overname vond conform akte eind 2002 plaats.

De Stichting Naturisme Isabellagriend is 28-september 2001 opgericht door 3 personen uit de kring der naturisten en kent de volgende Statuten.

Woelige start en beginjaren.

Het eerste verzoek van 3 oktober 2001 van het bestuur van de Stichting Naturisme Isabellagriend om de belangen van naturisten te betrekken in de eigendomsoverdracht werd echter opnieuw door alle partijen genegeerd. Begin december 2001 hoorden we dat de zaak in kannen en kruiken was en toen wilde de nieuwe eigenaar eind januari 2002 met het bestuur praten.

Dit was overigens geen overleg maar een uitwisseling van standpunten en het aanbieden van een alternatief. Rechtstreeks hoorde het bestuur van de Stichting Naturisme Isabellagriend van de directie van de Stichting het Limburgs Landschap dat naturistisch gebruik niet kan worden voortgezet. Dit vanwege het gegeven dat beider doelgroepen niet met elkaar te combineren zijn en vanwege het gegeven dat we als naturisten met teveel zijn en dat zou te schadelijk voor de natuur zijn.

In het seizoen 2002 blijft alles tot en met Nawaka – het Nationaal WaterKamp van waterscouts – bij het oude. Dit zomerkamp wordt eenmaal in de 4 à 5 jaar georganiseerd en zal ook in 2002 op het terrein met 5000 waterscouts en medewerkers gaan plaatsvinden. Daarna zouden de naturisten moeten vertrekken en wordt het terrein heringericht. De toegang tot het terrein met zoals toen nog een parkeerplaats achterin (bij de huidige tweede toegang) zal moeilijker worden gemaakt met zelfs een hinderbeleid. De deur is echter nog niet definitief dicht, gaf de directie ons  als bestuur mee.

Na deze bijeenkomst is het bestuur van de Stichting Naturisme Isabellagriend alles op alle mogelijke manieren gaan onderzoeken. Begin april was dit alles vrij vergaand afgerond, maar ook later hebben we nog kadastrale stukken onderzocht.

Op basis hiervan hebben we als bestuur de directie van de Stichting het Limburgs Landschap uitgenodigd voor een verder overleg. We waren van mening inmiddels voldoende realistische tegenargumenten verzameld te hebben. Verder had de gemeente Maasbracht ondertussen het aangeboden alternatief afgekeurd. Het bestuur zag dat overigens zelf ook niet zitten vanwege het daar aanwezige gestorte mijnsteen.
We stuurden eind april 2002 nog een notitie om het overleg beter te doen verlopen. De directie van de Stichting het Limburgs Landschap reageerde hierop met het standpunt dat we de confrontatie aangingen, dat het overleg wat hen betreft niet doorging en dat ze zou uitvoeren wat in januari was aangezegd.

Ter illustratie van deze ontwikkelingen verscheen 25 mei 2002 deze samenvatting van enkele artikelen in de Pers.

Bestuur zocht hulp.

Het bestuur van de Stichting Naturisme Isabellagriend is als reactie hierop haar standpunten gaan voorleggen aan de gemeente Roermond, de Provincie Limburg, de Naturisten Federatie Nederland (NFN) en enkele andere instanties. Dit alles met het verzoek om ondersteuning bij haar streven om het terrein voor de naturisten te behouden. Als eerste heeft hierop de NFN gereageerd en vervolgens ook de gemeente en de Provincie (met ambtenaren onderhielden we al vanaf midden 2001 goede contacten).

Voor de zomervakantie van 2002 hebben we met een delegatie van het bestuur van de NFN afspraken gemaakt over de verder te volgen strategie. Met de gemeente Roermond overlegden we 29 juni ondersteund door een medewerker van de NFN. Daar hebben we onze standpunten nog eens uitgelegd. We brachten naar voren dat de gemeente vanuit de APV een soort morele plicht heeft voor onze belangen op te komen en meer moet doen dan wat bemiddelen.

Een week later bleek dat de Gemeente Roermond ons toch nog niet goed had begrepen, toen ze ons rapporteerde over haar “bemiddelend” overleg met de Stichting het Limburgs Landschap. De gemeente Roermond had er overigens wel voor gezorgd dat we van de Stichting het Limburgs Landschap de toezegging kregen, dat we dit jaar ook na Nawaka het terrein tot het einde van het seizoen zouden mogen gebruiken.

Ten aanzien van Nawaka hebben we onze problematiek ook aan de zogenaamde kampadmiraliteit voorgelegd. Ook hebben we deze vooraf duidelijk gemaakt dat wij wat anders zijn dan koeien en dat we net als iedere burger houden van een echt goed opgeruimd terrein. Net alsof we al iets voorvoelden. De Stichting het Limburgs Landschap had hen vanwege  juist die grazers verzocht een en ander na afloop snel af te breken en schoon op te leveren. Daarop hebben we geen inhoudelijke reactie gehad.

En ….na afloop bleek helaas dat dit alles toch tegen dovenmansoren was gezegd, want het was na Nawaka op het terrein kortweg uitgedrukt een puinzooi. Dat hebben we enerzijds middels een fotoreportage in kaart gebracht. Anderzijds hebben we onmiddellijk allerlei instanties (Stichting het Limburgs Landschap, Nawaka zelf, het Zuiveringsschap, de beheerder) en deels ook onszelf in het geweer gebracht om de zaken weer op orde te brengen. Wij zullen er alles aan doen dat NAWAKA over 4 jaar niet op dezelfde wijze doorgang vindt en haar zaken niet opruimt.

De provincie Limburg als onze steun en toeverlaat.

In september 2002 hebben we een overleg gehad met Gedeputeerde Vestjens.

  • Daar hebben we de problematiek nog weer eens voorgelegd. Wij wezen daarbij vooral op de openbare toegankelijkheid van het gebied in het licht van drie functies die de Provincie in het verleden aan het gebied van de Maasplassen heeft toegekend. Dit betreft de functies natuurontwikkeling, recreatie en toerisme.
  • We hebben erop gewezen dat de Stichting het Limburgs Landschap zich gezien de leveringsakte nog altijd aan deze richtlijnen van de provincie zou moeten houden. De huidige openstelling van haar terrein houdt steeds meer het alleen toelaten van de natuurbezoeker (de voetganger die wandelt) in en niet meer die van overige recreanten en toeristen.
  • Verder hebben we een moreel beroep gedaan om onze rechten en belangen – we verblijven er al 30 jaar – te honoreren. Net als die van anderen in soortgelijke situaties zoals vissers bij eerdere verkopen van de oorspronkelijke in provinciaal eigendom zijnde gebieden.

De Gedeputeerde en zijn ambtenaren zijn vervolgens een naar onze indruk zorgvuldig onderzoek gestart naar ons en andermans handelen in deze materie. Ze hebben ook allerlei mogelijkheden bekeken. Het heeft ook de nodige tijd in beslag genomen. Als bestuur van de Stichting Naturisme Isabellagriend hebben we dit alles zo goed mogelijk gevolgd. Waar nodig hebben we gecommuniceerd met wie we dat nodig achten. In februari 2003 is een en ander tot een afronding gekomen. Besluiten naar aanleiding van onze verzoeken zijn er dan echter nog niet genomen.

Herinrichting proberen tegen te houden.

19 Februari 2003 begint de Stichting het Limburgs Landschap plotsklaps met de herinrichting van het gehele terrein dat zij eind 2001 gekocht hebben. Zij doen dit conform hun doelen gericht op natuurontwikkeling. Het bestuur komt hier bij toeval op de 20e februari achter en heeft op de 21ste februari contact opgenomen met de Provincie Limburg. Zij kreeg van ons het dringende verzoek voorgelegd de inrichtingswerkzaamheden stop te leggen totdat ze een uitspraak over de materie heeft gedaan naar aanleiding van onze verzoeken. De Provincie Limburg kon dit juridisch echter niet waarmaken. Ze zei echter wel toe nu spoedig in een overleg met de Gemeente Roermond en de Stichting het Limburgs Landschap tot definitieve uitspraken te zullen komen.

Ongeveer een week later begonnen ook twee politieke partijen in Roermond lucht te krijgen van de problemen en ze namen het publiekelijk voor ons en andere gedupeerden op. Op Teletext van L1-tv (de regionale zender) verschijnt op 28 februari de tekst: ‘Stop herinrichting Oolderplas’. En de Limburgse radio zond een interview uit met een gemeenteraadslid en belangenbehartiger van vissersverenigingen. De Stichting het Limburgs Landschap zei echter niets te begrijpen van de commotie rond de herinrichting van de Oolderplas.

Waarborging voortzetting naaktrecreatie.

Het bestuur is zich vervolgens gaan voorbereiden op het overleg dat – zo bleek inmiddels – op 1 april over onze belangen zou gaan plaatsvinden. Op 19 maart hebben we een relatief korte duidelijke kernbrief naar de provincie Limburg, de gemeente Roermond en de Stichting het Limburgs Landschap doen uitgaan. Deze bevatte wel met diverse bijlagen waarin we met plattegronden lieten zien hoe het was en hoe het volgens ons moest gaan uitzien. Bovendien maakten we duidelijk hoe met onze en andermans belangen was omgegaan en hoe dit in de toekomst zou moeten.

Vlak voor 29 maart werd het bestuur ten stadhuize geboden om over onze brief te praten. We kregen daar te horen welk deel van het terrein de Stichting het Limburgs Landschap voor ons in petto had. Positief was dat ze ons voor het eerst iets zouden willen toebedelen, – dat was een heel ander standpunt dan wat de Stichting het Limburgs Landschap tot dan toe innam – maar ter plekke hebben we het om inhoudelijke redenen afgewezen en hebben we een alternatief op tafel gelegd. We wilden liefst niets inleveren.

Dinsdagavond 1 april 2003 hebben de Provincie, de Gemeente Roermond en de Stichting het Limburgs Landschap vervolgens over de belangen van de naturisten vergaderd. We zouden nog diezelfde avond over de kern van de besluiten worden geïnformeerd. Echter pas enkele dagen later na de nodige navraag onzerzijds konden we de conclusie trekken, dat we zouden mogen blijven. De condities waaronder bleven echter nog zeer onduidelijk en we maakten ons daar in die dagen zeer veel zorgen over.

Eind april 2003 kregen we een brief van de gemeente met de uitslag: ‘Waarborging voortzetting naaktrecreatie‘. Het resultaat van het overleg van drie partijen als antwoord op al onze verzoeken vanuit het verleden. Dat was een moeilijk leesbare brief, die de basis vormde voor verdere afspraken met de Stichting het Limburgs Landschap.

Uiteindelijk mondde dit dus uit in een  Overeenkomst_naaktrecreatie_en_vervolgafspraken.

Over deze overeenkomst valt tenslotte als bijzonderheid nog op te merken dat de Stichting Naturisme Isabellagriend zelf geen partner was bij het overleg, waarbij de voortzetting van de naaktrecreatie werd gewaarborgd. De Provincie Limburg (gedeputeerde Vestjens en zijn ambtenaren), waar we als bestuur van de stichting een beroep op hadden gedaan, speelden wel de hoofdrol bij de totstandkoming ervan.

Op 6 mei zaten we als bestuur met de wethouder en de directeur van de Stichting het Limburgs Landschap (meer dan een 1 jaar na onze eerste uitwisseling van standpunten) aan tafel om ons uit te spreken over de afgelopen periode en om weer on ‘speaking terms’ te komen met elkaar. Met gemotoriseerd vervoer zouden wij en ook anderen niet meer op het terrein kunnen komen. Op dit punt moeten we inleveren en daar viel ook niet meer tegen op te boksen. Voor de rest zou alles nagenoeg bij het oude blijven.

Daags daarna regelden we in een breder overleg hoe alle parkeer- en andere problemen zouden kunnen worden opgelost. Nog weer enkele dagen later kon het bestuur een gunstige financiële parkeerregeling afspreken voor de naturisten. In 2002 moest nog 3 euro per auto en 1,5 euro per persoon worden betaald en dat wordt voortaan gereduceerd tot 2 euro als totaal bedrag per keer.

Maandag 26 mei vond tenslotte het overleg over de precieze afbakening van het terrein, de onderlinge omgang in diverse kwesties en andere punten met de directeur van de Stichting het Limburgs Landschap en zijn medewerkers plaats. Dit overleg is van beide zijden prettig verlopen.

Vervolgens is het bestuur vooral de eigen achterban gaan informeren over de ontstane situatie. Steeds meer bezoekers weten ook oplossingen te vinden om toch de anderhalve tot twee en een halve kilometer van de auto naar een plek op het naaktrecreatieterrein zo comfortabel mogelijk met hun spullen te overbruggen. Botenbezitters kunnen net als vanouds zo bloot van hun boot aan land gaan. De rust onderling op het terrein keerde na twee onstuimige jaren wat meer terug. En ondertussen werd het natuurgebied met 8 Galloways, waar een ieder aan wende en mee leerde omgaan, steeds fraaier.

Zwemmen op eigen risico.

Toch leek er midden juni en de eerste helft van juli 2003 nog een kink in de kabel te komen. Het Zuiveringsschap Limburg kwam verschillende keren op bezoek bij de Isabellagriend. Ze meldde dat ze aan de op het terrein geboden zwemgelegenheid de c-categorie wilde toekennen. Dit houdt in dat aan allerlei eisen met betrekking tot veiligheid en hygiëne zou moeten worden voldaan. Het bestuur is toen op bezoek geweest bij het Zuiveringsschap en heeft daar navraag gedaan naar de precieze inhoud van deze eisen en naar de wetsbasis voor deze eisen. Dit omdat uit kringen van de Stichting het Limburgs Landschap werd vernomen dat het voldoen aan die eisen zoveel mogelijk op onze schouders zou worden gelegd.

Bestudering van de geboden informatie leidde er echter toe, dat we als bzstuur de rechtsbasis voor deze eisen konden ontkrachten. Samen met de Stichting het Limburgs Landschap hebben we toen een weg bewandeld om dit met betrekking tot ons terrein maar ook het voormalige dagstrand bij de Oolderplas duidelijk te maken aan het Zuiveringsschap. Dit is ons op 11 juli 2003 via vooral een juiste aanpak van de directie van de Stichting het Limburgs Landschap gelukt. Zo hadden we ook voordeel van elkaar.

De zwemgelegenheid wordt er voorlopig een van de d-categorie. En als er meestal door minder dan 20 mensen tegelijkertijd op roepafstand wordt gezwommen dan wordt de gelegenheid over een jaar nergens meer bij ingedeeld. Dit alles houdt in dat de bezoeker zwemt op eigen risico met alle daaraan te verbinden consequenties. Het stichtingsbestuur vermeldde dit vanaf dat moment dan ook nadrukkelijk in haar communicatiemedia.

Tot zover de geschiedenis tot half juli 2003.  Er trad, zoals al gezegd, rust op en groeiende waardering voor de nieuw ontstane situatie. Het vervolg hebben we hieronder opgetekend en daarbij kunnen we u ook naar steeds meer stukken verwijzen.  We kregen in de loop der tijd toch weer met allerlei andere problemen en bedreigingen te maken vanuit deels andere invalshoeken. Soms heeft het bestuur de bezoekers betrokken bij ontwikkelingen soms is het de bezoekers ook deels ontgaan.  Vanaf 2006 heeft ze jaarverslagen gemaakt die daar het een en ander van laten zien. In 2014 is het bestuur echter begonnen om bezoekers meer bij ontwikkelingen te betrekken via een eigen nieuwsbrief. Het vervolg op het Masterplan Maasplassen bevatte namelijk een element: het mogelijk niet meer bereikbaar zijn van het terrein, dat elke bezoeker betrof. Hieronder eerst nog twee andere plannen en dit masterplan en het vervolg.

Omgevings- en (her-)indelings-plannen en reacties van de stichting daarop.

Een beschrijving van gewenste herindelingsveranderingen inzake naturisme vinden we een eerste maal op pagina 54 en 55 van dit Maatregelenplan Maasplassen Middenlimburg van 30-12-2005. Realisering van twee uitkijktorens/uitzichtpunten (1 nabij het naaktrecreatieterrein en 1 bij rotonde in Ool. Tegengaan van overlast van ongewenste activiteiten bij het naaktrecreatieterrein: meer activiteiten in het gebied. In het uiterste geval aanpassing van APV bekijken.

Bijna anderhalf jaar later op 7 maart 2007 brengt de Grontmij voor de Gebiedscommissie Ons WCL – Ons Waardevol Cultuur Landschap Midden-Limburg – de Gebiedsontwikkeling Oolderplas ook wel QuickScan Oolderplas genoemd uit. Aanbrengen van twee markante uitzichtpunten; waar lazen we dat eerder. En herzonering naturisme. Beide rapporten zijn zonder de Stichting Naturisme Isabellagriend opgesteld. De Stichting is eind juni 2007 wel verzocht een Reactie op de Quick-scan Gebiedsontwikkeling Oolderplas te geven en zij deed dat op 28-08-2007, zoals u hier kunt lezen

Begin augustus 2011 bereikte het Bestuur nogal wilde geruchten over het afsluiten van het Zuidelijke plasje Isabellagriend met een kabel tussen de Maas en de toegang tot de Oolderplas. Bovendien zouden de aanlegsteigers daar verwijderd worden. We informeerden ons bij de gemeente Roermond en vernamen dat er een horeca- annexinformatiepunt bij de rotonde zou komen. Vanwege de vakantieperiode kregen we pas half september duidelijkheid. Aanvankelijk was deze zeer warrig. Via een gesprek met Jan Theunissen (Oolderhof) kwamen we er uiteindelijk achter dat er een Masterplan Maasplassen in ontwikkeling was en dat daar al veel aan voorafgegaan was. We vonden het zeer merkwaardig dat we echt helemaal van niets wisten. Op 21 Oktober 2011 is het Masterplan Maasplassen door de Gebieds-Ontwikkeling Midden-Limburg (GOML) uitgebracht. Daags hierna presenteerden we ons alternatief op de de website van de Stichting. Later werkte het bestuur een en ander uit in zienswijzen die ze bij de verschillende inspraakmomenten heeft uitgebracht.

Het Masterplan Maasplassen werd vervolgens geconcretiseerd in een Intergemeentelijke Structuurvisie Maasplassen.

Zienswijze van het bestuur op concept-startdocument Plan MER en Intergemeentelijke Structuurvisie Maasplassen 30-10-2012.
Vergelijk pagina 6 van deze zienswijze genoemd in de vorige zin met de afbeelding in de Zienswijze van het Masterplan Maasplassen om de verschillen van inzicht te onderscheiden.

Concretisering plannen in de buurt van de Ooldergreend.

5 December 2012 maakt het bestuur naar aanleiding van het uitbrengen van het Nautisch Programma van Eisen ook nog deze Aanvulling op bovenstaande zienswijze.

De grootste zorg van het bestuur van de stichting is in deze periode het plan geweest om vanuit de noordwestzijde van de  Oolderplas een verbinding (in/uit-vaart) door de Ooldergreend in noordelijke richting naar de Maas te maken. Het nooit uitgesproken argument daarvoor was zo een verkorte verbinding tussen de Oolderhof met allerlei oeverplannen en de binnenstad en de botenhavens in Roermond te maken.  Deze bevaarbare geul zou de rest van de Ooldergreend inclusief het naaktrecreatieterrein tot een eiland maken. Er zou dus ook ergens een brug over die geul moeten komen, maar die werd nergens duidelijk begroot. Veel later bleken er nog allerlei haken en ogen aan deze verbinding te zitten, zoals dichtslibben enzovoort. Wie zou dan weer voor die kosten moeten opkomen.

Begin 2014 heeft het college van B. en W. een Raadsvoorstel, besluit en bijlage over het Bezoekerspaviljoen en een uitkijktoren Oolderplas uitgebracht ter bespreking in de CIE Ruimte en later de Gemeenteraad.

Het bestuur gaf haar mening hierover in een presentatie en een samenvatting die zij op het sprekersplein van 29-01-2014 naar voren bracht. In het sprekersplein kunnen burgers meningen naar voren brengen over gemeenteraadsbesluiten die op de agenda staan.
Tijdens het Sprekersplein heeft de secretaris van ons bestuur het volgende betoog gehouden.

Burgerparticipatie in Roermond/de Provincie Limburg en onze inbreng daarbij.

Omdat wethouder IJf tijdens de CIE Ruimte onze positie inzake inspraak in diskrediet bracht, schreven we de Gemeenteraadsleden op 15-02-2014 deze brief. Inhoudelijk werd het raadsvoorstel aangenomen, maar het leidde ook tot een raadsbrede uitspraak op 24 februari 2014 dat: goed overleg met alle belanghebbenden aan de voorkant van ruimtelijke ordeningsprocessen moet plaatshebben en dat de Gemeente die verder goed moet regisseren. Ook werd in de behandeling duidelijk dat de naturisten zelf belanghebbenden zijn en dat de Stichting Naturisme Isabellagriend vooral een intermediaire rol heeft te vervullen. Op ambtelijke niveau werd dit in de dagen hierna verder uitgewerkt.

Twee februari 2015 heeft de Gemeente Roermond een Verleende Omgevingsvergunning gepubliceerd voor het aanleggen van natuurvriendelijke oevers aan de Ooldergreend Locatie Broekstraat. Bijlage Kaart met daarop ingetekend de te verrichten werkzaamheden en foute Locatie aanduiding Naturisme . Daarnaast was er een projectbeschrijving en een Rijkswaterstaat-mandatering voor de aannemer voor de te verrichten werkzaamheden.

Na overleg met Rijkswaterstaat hierover zond het bestuur op 12 maart 2015 deze brief over de verleende vergunning aan het College van B. en W. van Roermond naast de hiervoor vermelde kaart was ook een Bijlage toegevoegd met de hiervoor reeds genoemde Overeenkomst naaktrecreatie en vervolgafspraken 2003 met een kaart van het gebied waar we echt vertoeven. Bedoeling was nu eens en voor altijd gemaakte afspraken vast te leggen in door iedereen gebruikte en verstaanbare woorden.

12 Maart bezocht een delegatie van het bestuur ook een bijeenkomst in de Oolderhof over de wijze waarop initiatiefnemers in de toekomst voor binnendijks bouwen een compensatie in het kader van de Beleidslijn Grote rivieren moeten realiseren. Dat is een ingewikkelde rekenformule geworden waarbij het Maasplassenfonds voor een stevige reductie van deze kosten gaat zorgen. Hiernaast presenteerde Rene Gerarts van de Stichting het Limburgs Landschap de Ontwikkeling_Oolderplas_Midden-Limburg. Als u door deze presentatie bladert, zult u begrijpen dat het bestuur ondanks de champagne bij deze gelegenheid niet vrolijk huiswaarts keerde.

30 Maart 2015 hebben we naar aanleiding van een advertentie in Dagblad de Limburger de toenmalige informateur de heer G.P.J. Koopmans Onze inbreng voor de nieuwe Coalitie van Provinciale Staten van Limburg per mail toegezonden. Later kregen we een bedankje, maar we vonden er niets van terug in het gepubliceerde Coalitieakkoord.

25 Augustus 2015 vond het startoverleg in de procedure van de bestemmingsplan Oolderplas plaats. Er is geen officieel verslag van deze bijeenkomst, maar wel deze korte impressie. Het was geen slecht maar ook geen goed overleg, dat leidde tot een vervolgoverleg met de heren Rene Gerats en Jos Berends van de Stichting het Limburgs Landschap op 7 september 2015.

Het verslag van dit overleg in overigens onze versie kunt u lezen door deze link aan te klikken. Onze versie omdat in de gemeentelijke verslaglegging een merkwaardige interpretatie over ons als partner werd gepresenteerd vanwege o.a. een mail van de heer Moison (raadslid Roermond) over het overleg van 25 augustus aan gemeente Roermond en aan de wethouders (positie van SNI is niet meer die van partner in het bestemmingsplan).  Wij hadden hem ingelicht en verzocht om advies over gemeentelijke regie en met elkaar afgesproken niets te ondernemen. Toch had de heer Moison op basis van zijn eigen politieke verantwoordelijkheid daarbij zijn mening met deze merkwaardige interpretatie van onze positie gegeven. Ondanks deze verwarring waren we tevreden over dit overleg omdat we in een open sfeer tot een gezamenlijke basis en een gezamenlijke aanpak voor de toekomst kwamen met betrekking tot de naaktrecreatie en wat daar allemaal bij speelt. Dat hadden we nog nooit eerder zo meegemaakt in relatie met de Stichting het Limburgs Landschap. Er bleken tijdens het overleg verder nog vele problemen rond met name de nieuwe invaart opgelost te moeten worden. En of dit wel gaat lukken is zeer de vraag.

We hebben de wensen van de naturisten, zoals we die op dat moment op papier hadden geformuleerd overhandigd, maar eigenlijk was het nog te vroeg om die nu al verder uit te gaan werken. We hebben tijdens dit overleg ook verdere afspraken betreffende het indienen van een bezwaarschrift tegen de omgevingsvergunning Stroomlijn in terreinen van de Stichting het Limburgs Landschap kunnen maken. Op basis hiervan hebben we gedurende de dagen daarna dit bezwaarschrift ingediend en op 9-9-2015 ten Stadhuize van Roermond overhandigd.

Op 10 september 2015 hebben we naar de Gemeenteraad van Roermond als vervolg en als een soort begeleiding ook nog de brief Betere waarborging burgerparticipatie in ruimtelijke ordening gestuurd. Dit om protocollen gewijzigd te krijgen die burgerparticipatie beter verankeren in de procedures bij zowel omgevingsvergunningen als bij bestemmingsplannen. Wij kozen er zo voor, niet alleen incidenteel iets opgelost te krijgen, maar ook structurele wijzingen doorgevoerd te krijgen.

Op 16 november 2015 werd op een informatiebijeenkomst in de Ooleander van de Oolderhof de toekomstige voornemens rond de Oolderplas gepresenteerd. De bekende zaken van Bezoekerspaviljoen, horeca, uitkijktoren en voorzieningen op het surfstrand van de Oolderhof en bij de surfers kwamen aan bod. Of er een nieuwe invaart komt, is zeer de vraag. Duidelijk bleek ook dat bewoners Ool van hun huidige en dan te verwachten parkeerproblemen af willen, maar dat dit wellicht niet gaat lukken. Daar werden diverse (tegen-)oplossingen voor gepresenteerd. Een heel andere instroom van bezoekers via de Oolderweg tot en met een heel andere plaatsing en opzet van de nieuwe voorzieningen die de initiatiefnemers willen realiseren. Ook vissers en zeilers bleken nog allerlei problemen niet opgelost te zien. Rond diverse gewenste en ongewenste functies bleef discussie. Ook zijn er de nodige vragen bij handhaving.

Het bestuur van de Stichting Naturisme Isabellagriend heeft op deze bijeenkomst ook haar zorgen gepresenteerd en die betreffen vooral de gemeentelijke regie en de door haar gewenste kadeverlaging in plaats van een nieuwe invaart. U kunt dit lezen in Standpunt Bestuur Stichting Naturisme Isabellagriend m.b.t. kwaliteitsverbeterings-voornemens Oolderplas. Ter verdere toelichting van dit standpunt deelden bestuursleden ook nog een Extra- editie Nieuwsbrief 16-11-2015 uit.

Omdat de dagen daarna op dit standpunt niet werd gereageerd, heeft het bestuur op 23-11-2015 de volgende brief  Schep betere voorwaarden voor adequate uitoefening van de gemeentelijke regie en neem het voortouw in een beter geregisseerde voortgang in de ontwikkeling van het project/bestemmingsplan Oolderplas verstuurd naar de Gemeenteraad en haar leden en aan het College van B. en W. van Roermond. Deze brief stelt de gemeentelijke regie in dit project/bestemmingsplan in gebreke en doet duidelijke aanbevelingen voor een adequatere aanpak.

De Stichting het Limburgs Landschap heeft met een Brief van 18 december 2015 aan de Raadsleden van de gemeente Roermond gereageerd op de extra-editie van onze nieuwsbrief van 16 november 2015. Volgens ons bestuur een juridisch gekleurde brief die wil aantonen dat onze Stichting geen recht van spreken heeft, onjuiste informatie verspreid en wensen heeft die zij van hun kant niet kunnen en willen invullen. Deze brief is door het College van B. en W. betrokken bij de afdoening van de door de onze Stichting geschreven brieven en bijlagen (zie hiervoor). Over deze afdoening zijn de volgende stukken voorhanden. Allereerst is dat een Collegebesluit van 12 januari 2016 en voor agendapunt 12 van de Commissie Ruimte van 27 januari 2015 een Voorstel ter afdoening en een Concept-brief aan onze stichting waarmee zij dit voorstel wenst over te brengen.

Bestudering van deze stukken en alle voorgaande correspondentie heeft er vervolgens toe geleid dat ons bestuur het Sprekersplein van 20 januari 2016 – een mogelijkheid voor burgers om te reageren op voorstellen van het College van B. en W. voordat besluiten worden genomen – heeft benut om met een Toelichting op haar wensen en gemeentelijke regie de Commissie Ruimte te bewegen toch wijziging aan te brengen in de gemeentelijke regie inzake de parkeerinvulling en een nieuwe invaart bij de Oolderplas. De Commissie wilde vervolgens inderdaad dat de brief wordt aangepast in die zin dat de toonzetting een actievere rol voor de gemeente zou moeten weergeven, dat partijen bemiddeling dient te worden aangeboden en dat eerst nog een aantal vragen zouden worden beantwoord die ook tot aanpassing zouden kunnen leiden. Zie besluitenlijst punt 7a: Advisering: 7a. Afdoening brief.

23 Februari stelden Gedeputeerde Staten van Limburg Nadere Subsidieregels Robuuste Riviermaatregelen Maasplassen vast. Deze regels zijn vanaf dat moment ook van toepassing voor de rivier-verruimende maatregelen die betrekking hebben op het bestemmingsplan Oolderplas.

De bestuurlijke relatie met de Stichting het Limburgs Landschap is begin 2e kwartaal 2016 in heel moeilijk vaarwater gekomen. Samen met de gemeente Roermond wordt geprobeerd weer op koers te komen.

Eind mei 2017 verneemt het bestuur dat de Stichting het Limburgs Landschap, waar inmiddels een nieuwe directeur is aangetreden, het bestemmingsplan Oolderplas afblaast. Dit besluit blijkt echter al enkele maanden eerder genomen te zijn. Op 12 augustus verscheen hierover dit artikel in de Limburgse kranten: PLANNEN OOLDERPLAS TER ZIELE. Het stichtingsbestuur wil zich niet op de borst kloppen, maar haar invloed heeft zeker een rol gespeeld bij dit besluit.

Europese Algemene Verordening Gegevensbescherming.

Vanaf half februari 2018 is het bestuur intensief bezig geweest om maatregelen  te treffen die er toe leiden dat de stichting op 25 mei 2018 zou voldoen aan de Europese Algemene Verordening Gegevensbescherming, die vanaf die datum geldt.

Het bestuur heeft hiervoor een Huishoudelijk reglement SNI opgesteld en op 8-04-2018 vastgesteld. In dit reglement stelt het bestuur zichzelf regels om goed te kunnen voldoen aan de genoemde verordening. Een uitvloeisel hiervan is tevens een Privacyverklaring van de Stichting Naturisme Isabellagriend die vanaf diezelfde datum hier en op de pagina Informatie Stichting in te zien is. Een tweede uitvloeisel was dat de website 24 april 2018 een https-status krijgt.

Het bestuur wilde echter nog advies wil inwinnen bij deskundigen en er lagen ook nog samenwerkingsafspraken met de Stichting het Limburgs Landschap in het verschiet. Deze twee oorzaken leidden er toe dat een en ander een voorlopige status kreeg tot 25 mei 2018. Publicatie bood echter  de mogelijkheid om op een en ander te reageren. Later heeft alles tijdig een definitieve en nauwelijks gewijzigde vorm gekregen.

Samenwerking met de Stichting het Limburgs Landschap.

Op 25 augustus 2017 had ons bestuur een goed overleg met de directie van de Stichting het Limburgs Landschap. Dat was met de nieuwe directeur de heer Wilfred Alblas. Afgesproken is in een overeenkomst vast te leggen wat ieders inzet zal zijn voor een goede uitoefening van naaktrecreatie op  de Ooldergreend. Die inzet wordt uitgesplitst naar wederzijds te vervullen taken, verantwoordelijkheden en voorwaarden daarvoor. Hierdoor kan een en ander ook van tijd tot tijd geëvalueerd worden. De overeenkomst vindt haar basis in het huidige gebruik en de huidige inzet van het bestuur.

Het kostte echter iets meer tijd. Zo moesten we met elkaar enkele misverstanden wegwerken. En in het kader van het nakomen van de Algemene Verordening Gegegevensbescherming moesten we ook enkele oplossingen vinden. Vervolgens kon de samenwerkingsovereenkomst tot stand komen. 25 Juni 2018 bereikten we echter overeenstemming over de inhoud en spraken die naar elkaar uit. De ondertekening vond iets later plaats, zoals we op de site op 2 juli lieten zien. Hier is de ondertekende Samenwerkingsovereenkomst naturistische recreatie Ooldergreend in zijn geheel te lezen.

Vrijwel onmiddellijk zijn we met de uitvoering begonnen. Zo hebben enkele minder-validen vrij spoedig een nieuwe toelatingsvergunning gekregen. Ook zijn we samen met de NFN aan de slag gegaan om twee nieuwe toegangsborden tot het terrein te realiseren. Dat nam echter nog een jaar in beslag. Onze landelijke organisatie is overigens zeer ingenomen met het bereikte resultaat. Het is namelijk ook elders van toepassing en de combinatie van natuurgebied en naturistisch verblijf daarin spreekt erg aan. Helaas is al vrij spoedig een van de borden gestolen en hebben we het andere veilig moeten stellen.
Het bestuur heeft in deze zomer ook contact gelegd met facebookgroep ‘Bezoekers van naaktstrand Isabellagriend/Oolderplas’. Deze besloten facebookgroep functioneerde al een hele tijd. Ze kende al een behoorlijk aantal leden. We hebben afspraken gemaakt om elkaars werkzaamheden/aktiviteiten op elkaar af te stemmen. Onze secretaris is lid geworden van de groep.

Handhaving op de Ooldergreend.

In augustus en september 2018 werden bezoekers (bewoonsters van Ool) geconfronteerd met seksuele handelingen op de Ooldergreend. Dit had plaatsgevonden op het voorterrein en dus buiten het naaktrecreatie-gebied. Stichting het Limburgs Landschap en wij hebben met betrokkenen gesproken  om te kijken wat we voor elkaar konden betekenen. Een ander belang onzerzijds was het  tot stand brengen van een betere relatie met de bewoners van Ool. Er zijn ook wat afspraken met stadstoezicht gemaakt. Begin 2019 is door ons bestuur nog eens nagepraat over bereikte resultaten. Daarbij bleek dat er al bepaalde afspraken tussen de buurtvereniging en de gemeente waren gemaakt voor een overleg. Het bestuur van onze stichting wist daar nog niets van.

In het kader van het gelijkheidsbeginsel hebben we ons toen rechtstreeks tot de gemeente gewend voor een vooroverleg. In mei 2019 maakten we een afspraak met de verantwoordelijke wethouder. Daarin deden we uit de doeken welke taken wij verrichten. Ook brachten we naar voren hoe wij de problematiek beoordeelden en wat onze bijdrage in de oplossing kon  zijn. Een week later organiseerde de wethouder het overleg met alle partners. Dat ontwikkelde zich zo dat wij ons vooral gesteund in plaats van aangevallen voelden in onze aanpak.

Later in het jaar konden we met stadstoezicht ook nog wat betere afspraken maken. Over de relatie met de bewoners van Ool zijn we echter nog niet zo tevreden. Die met de Stichting het Limburgs Landschap is steeds beter geworden.

Eind 2019 zou ook een handhaversoverleg plaatsvinden om zich voordoende problemen structureler aan te pakken. We maakten hiervoor een rapport van onze ervaringen in het seizoen 2019. Door omstandigheden kon dit niet doorgaan en in 2020 kregen we te maken met corona waardoor overleg in grotere verbanden feitelijk niet meer mogelijk was.

Vanaf half mei 2020 kon het terrein na de eerste lockdown weer door iedereen bezocht worden en dat gebeurde ook op zonnige dagen. In een toenemende mate betekende dit later ook dat sommige bezoekers blijk gaven zich gedrag te kunnen permitteren dat niet op het terrein thuis hoort. Zelf konden we als bestuur daar maar voor een gedeelte op reageren en voor handhavers was dit vanwege hun herkenbaarheid nog moeilijker. Onderling was er wel een goede communicatie. Er bereikten ons ook meer klachten en wij deden ook zelf enkele ernstige ervaringen op met mannelijke bezoekers die zich opdrongen bij alleen komende vrouwen en/of mannen en/of bij stellen van welke aard dan ook. We zagen die mannen rondkijken en rondlopen op zoek naar mogelijke “prooien”. Verder constateerden wij en hoorden we ook van seks die soms openlijk op het terrein plaatsvond en in enkele situaties hebben we die zelf ook duidelijk gestopt, waarbij we betrokkenen duidelijk hebben aangesproken. Naar aanleiding hiervan stelden we via reviews ook vast dat enkele  nieuwere bezoekers helaas afhaakten omdat ze niet gediend waren van deze verschijnselen.

Zo kwam het bestuur mede in het licht van de weinig succesvolle activiteiten om opvolgers te vinden tot de conclusie dat een bredere aanpak vereist was. Met ondersteuning van de NFN is zo een belevingsonderzoek opgezet waarin zoveel mogelijk bezoekers zich uit konden spreken over problemen maar ook over verbeteringen en suggesties voor de toekomst van het terrein en van de stichting. Natuurlijk kon men daarbij ook de eventuele eigen inzet aangeven. Een en ander werd begin september 2020 gepresenteerd in een nieuwsbrief, in de facebookgroep van de bezoekers en aan de bezoekers van het terrein. Zeer breed dus.

De uitkomst was tamelijk positief. 73% van de 45 beantwoordingen die een kleine 60 personen vertegenwoordigden, lieten weten de sfeer voldoende tot goed te vinden. En 42% gaf aan  mee te willen helpen de sfeer te verbeteren. Dat was inhoudelijk een steun in de rug, maar kandidaten die zicht daadwerkelijk wilden gaan inzetten vonden we niet meteen. Dat gebeurde pas in december. Voor het einde van 2020 had de stichting 15 personen die zich daadwerkelijk aanmeldden om hun bijdragen voor verschillende taken te willen leveren. Dat was ook het begin om in januari 2021 met de vernieuwing van de website te starten. Door de coronamaatregelen was het echter in de eerste maanden van 2021 nauwelijks mogelijk om te starten met overleg met betrokkenen over en rond de bestuursvorming.

De problemen met betrekking tot handhaving zelf waren met het voorgaande echter nog niet geheel opgelost derhalve heeft het bestuur zich in het begin van 2021 nog eens hierover beraden en is nu in beraad met de gemeente of niet nog andere hulpmiddelen kunnen worden ingezet.

Corona en zwerfafval.

18 Maart 2020 plaatste het bestuur bij de hoofdtoegangen tot het terrein voor de eerste keer bordjes met de coronavirusmaatregelen van dat moment. Zo’n 10 dagen later op 27 maart werd het al: blijf zoveel mogelijk thuis. Afstand minimaal 1,5 m.; geen fysieke contacten; geen groepsvorming; raak het toegangshek niet met blote handen aan enzovoort. We hingen meerdere borden op verspreid over de Ooldergreend en ons terrein. Het bestuur zette tevens haar activiteiten in Ool op een laag pitje. Dat deed zij echter niet op het vlak van informatie verstrekking via een nieuwsbrief en op haar website. Zo werd het incident op 6 april – tijdelijke afsluiting van het toegangshek op deze dag –en later op 9 april de afsluiting van de parkeerplaats op de rotonde uitvoerig begeleid door berichten aan bezoekers en op de website.

Dit informeren werd voortgezet voor de dagen dat de straten van Ool werden afgezet. Het terrein zelf is op het incident na open gebleven. Op 14 mei kwam aan het afsluiten van de straten een einde, maar pas op 16 mei hebben we zelf de hekken opzij kunnen zetten. Op deze dag bracht het bestuur een nieuwe nieuwsbrief uit met nieuwe omgangsregels voor gebruik op het terrein. Die omgangsregels (zie bij Terreinregels) heeft het bestuur wanneer in het verdere verloop van het jaar via een persconferentie weer andere maatregelen werden ingevoerd telkens aangepast en publiekelijk gemaakt.

Vanaf half mei 2020 maakten we ons zorgen over een tweetal kwesties: het toenemende bezoek van de Ooldergreend door jonge bezoekers die zich deels niet aan de coronaregels hielden en het afval dat er met name bij de toegang achterbleef. We wilden niet dat om dit soort redenen de Ooldergreend weer afgesloten zou worden vanwege een nieuwe uitbraak van  het virus. Op Hemelvaartsdag heeft het bestuur in de loop van de middag wel zo’n 150 jongeren aangesproken met de vraag of ze zich ook zouden willen inzetten voor het open houden van het terrein en de vervolgvragen daarop of ze zich aan de regels en aan opruimen van afval zouden willen houden. We traden ook in contact met de medewerkers van de Stichting het Limburgs Landschap die vaststelden en ons vertelden dat de problematiek zich overal langs de Maasplassen voor deed en dat ze in overleg met de gemeente waren. Vanaf begin juni begonnen we ook te kijken waar oplossingen te vinden waren en wat onze bijdragen daarin zou kunnen zijn. Midden juni hadden we allerlei gedetailleerde informatie gevonden rond de ontwikkelde en nog altijd in uitvoering zijnde ‘good practice’ met opruimen van zwerfafval op de Waalstranden te Nijmegen. Het project bestond uit het uitdelen van afvalzakken met informatie die bezoekers weer zelf terugbrengen bij inzamel afvalbakken. Resultaat 70-80% reductie van achterlaten van afval. Concretere informatie verwerven daar, maar ook hier over een mogelijke aanpak van een proefprojekt was vervolgens aan de orde. Zo mogelijk willen we de bewoners van Ool er ook bij betrekken en financiering voor zover nodig door het Roermondse coronafonds onderzoeken. Het liep echter allemaal niet zo snel als we aanvankelijk hadden verwacht.

In de eerste helft van juli begon zich een en ander te roeren rond het opruimen van zwerfafval op alle oevers van de Oolderplas. Er waren stukken en video’s – vooral vanuit een vrijwilligersopruimploeg van de Oolderveste – in de media en er was overleg van de gemeente met de terreineigenaren. Ons bestuur deed op de achtergrond mee, legde contacten. Op 20 juli leidde het voorgaande tot het plaatsen van een afvalcontainer van 1100 liter op de Ooldergreend. Een aantal dagen later stonden overal afval-kliko’s rond de Oolderplas en bij de andere oevers van de Maas en Maasplassen. Er waren ook nog een aantal aanvullende maatregelen. Het was een noodpakket dat in het najaar geëvalueerd zou worden en dat gevolgd gaat worden door structurelere maatregelen. In de praktijk werd redelijk goed gebruikt gemaakt van deze voorzieningen en we legden contacten met de Oolderveste-opruimploeg. Bij de Ooldergreend  hebben we voortdurend wat bijsturing gepleegd in de verzameling van het afval. Helaas bleef toch nog het nodige zwerfafval achter.

Half augustus hebben we ons eigen voorgenomen proefproject om afvalzakjes à la Nijmegen te verstrekken definitief afgeblazen omdat we nog geen antwoorden hadden gekregen van de uitvoerders daar op een aantal vragen over hun aanpak en ook omdat we de uitvoering met mogelijk andere betrokkenen uit Ool niet georganiseerd kregen.

19 September 2020 werd in het kader van de World Cleanup Day een leuke zwerfafval-opruim-dag langs de Oolderplas gehouden In totaal hebben we op de Ooldergreend met bijna twintig personen inclusief een aantal kinderen en inclusief de tien die we zelf hadden aangeworven, gewerkt en het nodige opgehaald. Het werd ook een unieke gelegenheid om onderling informatie uit te wisselen.

16 November 2020 nam ons bestuur deel aan het webinar (digitaal congres met interactieve vragenstelling) “Stadsbestuur in gesprek met de stad” van de gemeente Roermond. Wethouder Evers ging hierbij positief in op onze opmerking dat wij wel een bijdrage wilden leveren aan de evaluatie van het noodpakket en de structurele aanpak van opruimen zwerfafval op de oevers van Maas en Maasplassen. Onze ideeën vanuit onze contacten te Nijmegen beloofden we spoedig in te leveren Dat gebeurde 1 december 2020 nadat we een uitvoerig digitaal overleg met de verantwoordelijken in Nijmegen hadden gevoerd over de structurele elementen van hun aanpak. De resultaten daarvan werden verwerkt in een notitie: Op weg naar een structurele aanpak van zwerfafval langs Maas en Maasplassen te Roermond. Naast de wethouder ontvingen ook de andere betrokkenen bij de afvalopruiming bij de Oolderplas deze notitie.

Ons bestuur is benieuwd naar de vervolgafspraken. We hopen bijvoorbeeld dat de Maasplassen een structurele plaats krijgen in de omgevingsvisie en planning van Roermond.

Jaarverslagen archief.

Er zijn pas vanaf 2006 jaarverslagen beschikbaar. Vanaf 2009 bestonden die uit twee delen te weten een inhoudelijk en een financieel jaarverslag.

Hier de verschillende jarenverslagen:

2006; 2007; 2008; 2009; 2010; 2011; 2012; 2013; 2014; 2015; 2016; 2017; 2018; 2019; 2020

Nieuwsbrieven archief.

Tabel archief nieuwsbrieven. In elk vakje staat voor zover aanwezig een Nederlandse en de Duitse versie van diezelfde nieuwsbrief op datum. Klik erop en de versie verschijnt in een ander tabblad.

De nieuwsbrieven van voor 1 januari 2021 zijn rechtstreeks van een eerdere site in deze site opgenomen. Links in deze nieuwsbrieven naar andere informatie op internet zullen daardoor mogelijk niet werken.

Verdere uitleg: Dnummer=Deutsche Version; E-nummer=Extra Editie; E-Dnummer=Extra Edition in Deutsch.